Francisco de Peña Calvo

De Hispanopedia
Francisco de Peña Calvo
Información personal
Nacimiento ca. 1540
Villarroya de los Pinares, Zaragoza, España
Fallecimiento 1612
Roma, Estados Pontificios
Nacionalidad Española
Educación
Educado en Universidad de Valencia
Información profesional
Ocupación Canonista
Conocido por Corpus juris canonici
Obras notables
  • In Directorium Inquisitorum a Nicolao Eimerico conscriptum commentaria* (1578), *De officio Inquisitionis* (1655), *In Ambrosii de Vignate tractatum de hæresi commentaria* (1581), *In Bernardi Comensis Dominici Lucernam inquisitorum notæ* (1584), *Responsio canonica ad scriptum nuper editum* (1595), *Censura in arrestum Parlamentale* (1595), *De temporali regno Christi* (1611)
Página no enlazada a Wikidata
  • Si no existe en otras Wikipedias: [crea nuevo ítem]
  • Si existe en otras Wikipedias: [busca ítem para enlazar]
  • y añade el enlace en español: Francisco de Peña Calvo.

    Francisco de Peña Calvo (Villarroya de los Pinares, Zaragoza, España, ca. 1540 - Roma, Italia, 1612) fue un canonista español, decano de la Sacra Rota Romana, patricio y senador romano.

    Vida

    De familia noble, estudió en la Universidad de Valencia Filosofía, Teología y Jurisprudencia, tomando el bonete de doctor.

    En 1588 se trasladó a Roma al ser designado por Felipe II auditor de la Sacra Rota por la Corona de Aragón, siendo admitido en el Tribunal en octubre de dicho año.

    En 1589 fue declarado patricio y senador romano, siendo prior de San Bartolomé de Calasanz y capellán de Su Santidad. Fue también prelado doméstico, juez apostólico delegado y promotor de los procesos de canonización de san Diego de Alcalá, de san Jacinto, de san Raimundo de Peñafort, de san Carlos Borromeo y de santa Francisca Romana. Por sus conocimientos fue nombrado miembro de las Juntas creadas por Pío IV y san Pío V para la corrección e interpretación del Decreto de Graciano.

    Francisco de Peña también estuvo involucrado en la canonización de varios santos: Didacus de Alcalá, Jacinto de Polonia, Raimundo, Carlos Borromeo y Francia de Roma, publicando biografías de varios de ellos.

    Renunció la mitra de Albarracín para la que le propuso el Rey, prefiriendo su cargo en la Rota y el cumplimiento de los encargos en Roma del monarca. El 9 de junio de 1604 fue designado decano de la Rota, ocupando la presidencia hasta su muerte.

    Falleció en agosto de 1612. Su cadáver fue trasladado a su localidad natal, sepultándolo en su capilla de la iglesia parroquial, que él mismo había financiado para que fuera reformada y enriquecida, y en la que fundó cuatro capellanías para su servicio. Su gran biblioteca fue cedida al Convento de la Minerva de Roma, excepto sus manuscritos y doce tomos de Decisiones suyas que fueron heredados por su sobrino Francisco, arcediano de Zaragoza.

    Obras

    Francisco de Peña formó una de las comisiones encargadas de preparar la edición oficial del Corpus juris canonici, publicada en 1582, y se le atribuyen las notas anónimas anexas a la edición de las Decretales.

    Sus principales obras son:

    • "In Directorium Inquisitorum a Nicolao Eimerico conscriptum commentaria" (Roma, 1578);
    • "De officio Inquisitionis" (Cremona, 1655);
    • "In Ambrosii de Vignate tractatum de hæresi commentaria et in Pauli Grillandi de hæreticis et eorum pœnis notæ" (Roma, 1581);
    • "In Bernardi Comensis Dominici Lucernam inquisitorum notæ et ejusdem tractatum de strigibus" (Roma, 1584);
    • "Responsio canonica ad scriptum nuper editum in causa Henrici Borbonii quo illius fautores persuadere nituntur episcopos in Francia jure illos absolvere potuisse" (Roma, 1595);
    • "Censura in arrestum Parlamentale Curiæ criminalis Parisiensis contra Joannem Castellum et patres Societatis Jesu" (Roma, 1595);
    • "De temporali regno Christi" (Roma, 1611).

    Sus "Decisiones sacræ Rotæ" fueron publicadas por Urritigoiti (2 vols., Zaragoza, 1648-1650).

    Referencias

    • Stefan Bauer, La invención de la historia papal: Onofrio Panvinio entre el Renacimiento y la reforma católica (Oxford, 2020).
    • Nicolaus Antonius, Bibliotheca Hispana nova, I (Madrid, 1783), 457-58.
    • Johann Friedrich von Schulte, Die Geschichte der Quellen und Lit. des canonischen Rechts, III (Stuttgart, 1880), 734.

    Enlaces externos